będę tu wnikał w samą genezę powstania albumu, gdyż te aspekty (i inne) są opisane na stronie zespołu, którą zdecydowanie warto odwiedzić (>www. Powiem tylko, że inspiracją są dzieła i filozofia naszego wielkiego klasyka, Witolda Gombrowicza. Swoje spojrzenie na jego twórczość zespół przelał na teksty jednastu numerów, a następnie obudował rockowo-metalowym brzmieniem. Jeśli chodzi o skojarzenia, to ze względu na bardzo ciekawe teksty i ogólny mrok unoszący się nad muzyką, kołatała się w mojej
agresywna. Ważne jest aby zapewnić samicy spokój oraz odpowiednią temperaturę oraz wilgotność. Ciężarne samice Brachypelm trzymam w temp. 28 stopni w dzień, ze spadkiem do 24-25 stopni w nocy. Parę tygodni przed złożeniem kokonu samica przestaje jeść, staje się niespokojna i przekopuje całe terrarium szukając odpowiedniego miejsca do złożenia kokonu. W tym czasie jej worek osierdziowy staje się coraz bardziej powiększony, ponieważ zaczynają się tam gromadzić zapasy jedzenia oraz jajka. Dlatego
werden die Eier in Kokons eingesponnen. Diese Seite wurde zuletzt am 5. September 2009 um 16:57 Uhr geändert. verfügbar; zusätzliche Bedingungen können anwendbar sein. Wikipedia® ist eine eingetragene Marke der Wikimedia Foundation Inc. Zespół Kokon powstał na fundamentach utworzonej w 1996 roku formacji Chicken Destroy. Pięć lat działalności twórczej 'Kurczaków' przyniosło muzykom doświadczenie koncertowe, muzyczny relif i świadomość ograniczeń płynących z inspiracji heavy metalem. Grający
więcej w 3 roku życia samicy. U pozostałych Brachypelm samice dojrzewają o wiele później i ma to miejsce w 5-6 roku życia i raczej nie otrzymamy młodych od samicy po 12 wylince, czasem pojawiają się informacje o kokonie i młodych od samic po 12-13 wylince, są to jednak pojedyńcze przypadki. Podstawowy problem w tym wypadku polega na tym, że samice często potrzebują dłuższego czasu na złożenie kokonu niż 2-3 miesięcy i prędzej linieją niż składają kokon. Kopulacja u Brachypelm przebiega bezproblemowo,
głowie Coma, ale jest to tylko ogólny punkt odniesienia. Kokon gra bowiem bardziej rytmicznie, zadziornie i agresywnie, a przy tym nie stroni od bardziej nowoczesnych środków wyrazu (scratche czy chwilami zahaczające o nu-tone riffy). Muzyka jest spójna, przemyślana i dobrze zaaranżowana: gdy trzeba przyspiesza, gdy trzeba zwalnia, od agresywności sprytnie przechodzi do melodyjnych refrenów. Dużą rolę odgrywa bas, który nie jest tu tylko "niesłyszalnym dodatkiem", ale instrumentem brzmiącym
latach. Sprawa zupełnie inaczej ma się w przypadku pozostałych Brachypelm. Panuje błędne przekonanie, że samce smithi,emilia czy auratum dojrzewają również po 11-12 wylince. Tutaj bowiem samce te bowiem dojrzewają dopiero po 13-14 wylince, co ma miejsce w 3-4 roku życia. W naturze ten okres trwa jeszcze dłużej i rozkłada się często na okres 6-8 lat. Spowodowane jest to choćby zmniejszoną dostępnością pożywienia. Kokon oraz młode możemy otrzymać od samicy B. już po 11-12 wylince, czyli mnie
lepiej poczekać z dopuszczaniem samicy 1-2 wylinki więcej, gdyż zwiększa to szanse na udany kokon. Kiedy już zbliża się pora złożenia kokony samica buduje tzw. gdzie będą znajdować się jajka. Przeważnie jest to obejmując wszystkie Brachypelmy od 200 - 1000 jajeczek. Jajka będą zapłodnione dopiero wtedy, kiedy już cały proces dobiegnie końca. Jajka po złożeniu znajdują się w galarecie, która stanowi ochronę przed bodźcami mechanicznymi z zewnątrz. Kiedy już wszystkie jajka są złożone zaczyna
w naszych terrariach Brachypelmy to : Brachypelma albopilosum i Brachypelma vagans. Gorzej sprawa wygląda w przypadku Brachypelmy : emili, smithi, boehmei, nie mowiąc już o auratum, klaasi czy ruhnaui. Główny problem polega na dobraniu odpowiedniej pary danego gatunku. O ile w naszych terrariach można spotkać dość często dorosłe samice w/w gatunków, o tyle problemem są dojrzałe płciowe samce. Najmniejszy problem stanowią samce Brachypelmy albopilosum i vagans, w ostatnim czasie pojawiają się
się pierwsza faza owijania specjalnie wytworzoną przędzą. Przędza jest o tyle specyficzna, ponieważ jest tak szczelna że galareta, w której znajdują się jajka nie wylewa się na zewnątrz. Drugim etapem, jest owinięcie worka z jajeczkami drugą warstwą przędzy o innej konsystencji niż pierwsza, ta będzie trzymać wszystkie jajka w jednej całości, przeważnie nadaje kokonowi owalny kształt. Ostatnim, trzecim etapem jest owinięcie kokonu trzecią warstwą przędzy, w której znajduje się ziemia, oraz włoski