zostawiając kokon samicy, cały obowiązek opieki na kokonem spada na samice. Jeżeli zdecydujemy się właśnie na drugą opcje, ważne jest zapewnienie samicy absolutnego spokoju i ciszy. Możemy jednak bez problemu obserwować samice, która wyjątkowo troskliwie opiekują się kokonami. Samice przenoszą kokon i instynktownie wyczuwają w jakich warunkach powinien być kokon. Podczas obserwacji takiej samicy widzimy, jak samice przenosi kokon w różne części terrarium, dobierając w ten sposób optymalne warunki
zostawiając kokon samicy, cały obowiązek opieki na kokonem spada na samice. Jeżeli zdecydujemy się właśnie na drugą opcje, ważne jest zapewnienie samicy absolutnego spokoju i ciszy. Możemy jednak bez problemu obserwować samice, która wyjątkowo troskliwie opiekują się kokonami. Samice przenoszą kokon i instynktownie wyczuwają w jakich warunkach powinien być kokon. Podczas obserwacji takiej samicy widzimy, jak samice przenosi kokon w różne części terrarium, dobierając w ten sposób optymalne warunki
w naszych terrariach Brachypelmy to : Brachypelma albopilosum i Brachypelma vagans. Gorzej sprawa wygląda w przypadku Brachypelmy : emili, smithi, boehmei, nie mowiąc już o auratum, klaasi czy ruhnaui. Główny problem polega na dobraniu odpowiedniej pary danego gatunku. O ile w naszych terrariach można spotkać dość często dorosłe samice w/w gatunków, o tyle problemem są dojrzałe płciowe samce. Najmniejszy problem stanowią samce Brachypelmy albopilosum i vagans, w ostatnim czasie pojawiają się
dredem wydawac. jest temat w tym dziale zwiazany z robieniem turbanow gdzie m. Nona zapodala fote takiego cuda i tam tez bylo tlumaczone jak zrobic kokon z samych dredow. nastepujaco - bierzesz wszystkie dredy zakrecasz je dookola glowy i z prawej oraz z lewej strony bierzesz po dwa dredy i nimi gdzies robisz supel i sie trzyma elegancko. robisz na czubku glowy kitke i pod nia [i dookola tez mozna] robisz suply z poszczegolnuch sznurkow. mozna takze [to byl moj ulubiony ale nie wiem gdzie
się pierwsza faza owijania specjalnie wytworzoną przędzą. Przędza jest o tyle specyficzna, ponieważ jest tak szczelna że galareta, w której znajdują się jajka nie wylewa się na zewnątrz. Drugim etapem, jest owinięcie worka z jajeczkami drugą warstwą przędzy o innej konsystencji niż pierwsza, ta będzie trzymać wszystkie jajka w jednej całości, przeważnie nadaje kokonowi owalny kształt. Ostatnim, trzecim etapem jest owinięcie kokonu trzecią warstwą przędzy, w której znajduje się ziemia, oraz włoski
latach. Sprawa zupełnie inaczej ma się w przypadku pozostałych Brachypelm. Panuje błędne przekonanie, że samce smithi,emilia czy auratum dojrzewają również po 11-12 wylince. Tutaj bowiem samce te bowiem dojrzewają dopiero po 13-14 wylince, co ma miejsce w 3-4 roku życia. W naturze ten okres trwa jeszcze dłużej i rozkłada się często na okres 6-8 lat. Spowodowane jest to choćby zmniejszoną dostępnością pożywienia. Kokon oraz młode możemy otrzymać od samicy B. już po 11-12 wylince, czyli mnie
lepiej poczekać z dopuszczaniem samicy 1-2 wylinki więcej, gdyż zwiększa to szanse na udany kokon. Kiedy już zbliża się pora złożenia kokony samica buduje tzw. gdzie będą znajdować się jajka. Przeważnie jest to obejmując wszystkie Brachypelmy od 200 - 1000 jajeczek. Jajka będą zapłodnione dopiero wtedy, kiedy już cały proces dobiegnie końca. Jajka po złożeniu znajdują się w galarecie, która stanowi ochronę przed bodźcami mechanicznymi z zewnątrz. Kiedy już wszystkie jajka są złożone zaczyna
w naszych terrariach Brachypelmy to : Brachypelma albopilosum i Brachypelma vagans. Gorzej sprawa wygląda w przypadku Brachypelmy : emili, smithi, boehmei, nie mowiąc już o auratum, klaasi czy ruhnaui. Główny problem polega na dobraniu odpowiedniej pary danego gatunku. O ile w naszych terrariach można spotkać dość często dorosłe samice w/w gatunków, o tyle problemem są dojrzałe płciowe samce. Najmniejszy problem stanowią samce Brachypelmy albopilosum i vagans, w ostatnim czasie pojawiają się
się pierwsza faza owijania specjalnie wytworzoną przędzą. Przędza jest o tyle specyficzna, ponieważ jest tak szczelna że galareta, w której znajdują się jajka nie wylewa się na zewnątrz. Drugim etapem, jest owinięcie worka z jajeczkami drugą warstwą przędzy o innej konsystencji niż pierwsza, ta będzie trzymać wszystkie jajka w jednej całości, przeważnie nadaje kokonowi owalny kształt. Ostatnim, trzecim etapem jest owinięcie kokonu trzecią warstwą przędzy, w której znajduje się ziemia, oraz włoski